Do środków trwałych zaliczamy tylko wyłącznie środki materialne, czyli to, co ma swoją fizyczną reprezentację. Tym samym z listy aktywów, które są w posiadaniu danego przedsiębiorstwa, a które musimy sklasyfikować i zaksięgować jako środki trwałe, trzeba usunąć prawa autorskie, użytkowe, własnościowe, majątkowe, licencje, patenty itd. Oprócz kryterium fizycznego wymiaru, przedmiot, który aspiruje do określenia go mianem środka trwałego, musi spełnić jeszcze dwa inne warunki. Po pierwsze, musi być w posiadaniu przedsiębiorstwa przez minimum 365 dni. Jeśli jest mniej – nie jest środkiem trwałym, ale musimy pamiętać, by po upływie takiego czasu przeksięgować jego status. Drugim kryterium jest warunek użyteczności, co w praktyce oznacza, że przedmiot musi być nam potrzebny, musi do czegoś służyć w naszej firmie, np. w wydawnictwie będą to np. drukarki etc. Wszystkie te środki muszą być odnotowane w  dokumentach księgowych, dokładnie chodzi p tak zwany dowód księgowy o przyjęciu środka trwałego. W tym dokumencie należy dokładnie określić, kto i w jakim celu będzie posługiwał się  danym środkiem, kto jest za niego odpowiedzialny i w jakim miejscu zwyczajowo będzie się znajdował, pod czyją jurysdykcją. W przypadku niewłaściwego opisania i zaksięgowania środków trwałych może dojść do niepoprawnego określenia majątku danego przedsiębiorstwa. Wiąże się to z problemami natury podatkowej i prawnej. Po informacje, jak sobie w takiej sytuacji radzić, trzeba sięgać do np. jakiegoś forum o podatkach lub miejsca z innymi prawnymi poradami, których w sieci nie brakuje, a z których cześc odznacza się wysoką wartością merytoryczną.